Historia polskiego złotego

Historia polskiego złotego

Podstawową jednostką monetarną, obowiązującą w Polsce jest złoty. Wszelkie zapisy mówią o tym, że złoty pojawił się po raz pierwszy w 1663 roku. Wówczas miał formę monet. Były to złote dukaty. Złoty obliczany był początkowo na 14 groszy.

Grupy kapitałowe oferujemy profesjonalne audyty audyt bezpieczeństwa informacji jak audytować firmę

W późniejszym okresie kurs stawał się wyższy. Nie utrzymał się jednak do dnia dzisiejszego. Złoty, który bardziej przypomina dzisiejszą walutę został wprowadzony do obiegu w 1924 roku. Wówczas przeprowadzona została przez Ministra Finansów reforma. Zastąpiono markę polską.

Złoty mógł mieć także inną nazwę. Wówczas pod uwagę brano bowiem także nazwy – Lech oraz Pol. Jednak z uwagi na to, że nazwa złoty kiedyś już funkcjonowała na terenie Polski, zdecydowano się na nią. Złoty funkcjonował także na terenie Generalnego Gubernatorstwa. Wprowadzono przedwojenne banknoty.

Jednak wprowadzono tutaj limity wymiany. Były one zróżnicowane ze względu na narodowość. Wszystkie natomiast były produkowane w Banku Emisyjnym, który mieścił się w Krakowie. W 1950 roku wprowadzono do obrotu nowe pieniądze. Wszystkie przedstawiały ludzi pracy.

Były wówczas w obiegu także banknoty 2 i 5 zł. W późniejszym czasie zostały one wymienione na monety. To samo stało się później z nominałem 10 zł. Wydrukowano także pierwszy banknot o nominale 1000 złotych. Złoty ciągle się jednak zmieniał.

Banknoty kilkanaście lat później wymieniono po to, aby portrety ludzi pracy zamienić na portrety wielkich Polaków. W 1995 roku Narodowy Bank Polski podjąć decyzję o denominacji złotego. Mówiło się o denominacji o cztery zera..